ආර්ථික නිදහස සහ ආර්ථික නිදහසේ දර්ශකය

සරලව කියනවා නම් ආර්ථික නිදහස යනු රජයේ හෝ ගජ මිතුරු ව්‍යාපාරිකයින්ගේ පාලනයෙන් තොරව නිදහසේ පුද්ගලයින්ට හෝ පවුල් වලට ආර්ථික තීරණ ගැනීමට තිබෙන හැකියාවයි. ආර්ථික නිදහසේ දර්ශකය මගින් මෙය විචල්‍යයන් 42 ක් භාවිතා කරමින් ගණනය කරන අතර මෙය බින්දුවේ (නරකම ප්‍රතිපත්තිය) සිට 10 (හොඳම ප්‍රතිපත්තිය) දක්වා වර්ගීකරණය කළ පරාසයක් තුළ විහිදේ.  

ලෝකයේ ප්‍රමුඛතම සමීක්ෂණ ජර්නලයන්හි සඳහන්ව ඇත්තේ ආර්ථික නිදහස හේතුවෙන් ඉහළ ආර්ථික වර්ධනය,  දේශපාලන ස්ථාවරත්වය සහ අනිකුත් නිදහස් තත්ත්වයන් හි වර්ධනය ඇතුළු ඉහළ සමාජ සහ ආර්ථික ප්‍රතිඵලයන් ලැබෙන බවයි. (වැඩි තොරතුරු සඳහා ඇමුණුම බලන්න)

ආර්ථික නිදහස මගින් යහපත වර්ධනය වන ආකාරය ඉතාමත් පහසුවෙන් ඕනෑම අයෙකුට දැකගත හැකිය. සියළුම පාර්ශවකරුවන්ට ප්‍රතිලාභ ලැබීම සඳහා ඕනෑම ගනුදෙනුවක් සඳහා නිදහසේ එකඟවිය යුතු අතර සියළු පාර්ශවකරුවන් සඳහා ප්‍රතිලාභ නොලැබෙන ඕනෑම ගනුදෙනුවකින් අගතියට පත්වන පාර්ශවය ඉවත්වීමට ඉඩකඩ තිබේ. මෙවැනි තත්ත්වයන් සමස්ත ආර්ථිකයටම බලපානු ඇත.

නිදහසේ තීරණ ගන්නා පාරිභෝගිකයින් යම් භාණ්ඩයකට හෝ සේවාවකට ආකර්ශනය වන්නේ ඉහළම ගුණාත්මක භාවය සහ මිල යන කරුණු පදනම් කරගෙන පමණි. මෙවැනි වෙළඳපොළකට අළුතින් ඇතුළුවන නිෂ්පාදකයින් සහ විකුණුම්කරුවන්ද ඇතුළත්ව ඔවුන් සිය නිෂ්පාදනවල මිල සහ ගුණාත්මක භාවය පාරිභෝගිකයින්ගේ අපේක්ෂාවට සරිලන පරිදි තරගකාරී මට්ටමකට දියුණු කරන අතර මේ තුළින් සියලු දෙනාමට ප්‍රතිලාභ ලැබෙනු ඇත. මෙවැනි වෙළඳ පොළක එකෙනෙකාට ප්‍රතිලාභ ලැබෙන බිලියන ගණනක ගනුදෙනු දිනපතා සිදුවන අතර ආර්ථික නිදහසක් තිබෙන වෙළඳපොළක බලය සහ ශක්තිය වන්නේ එයයි. මෙවැනි නිදහස් පරිසරයක් තුළ ඵලදායිතාවය සහ ධනය වැඩිවන අතර අළුත් රැකියා අවස්ථා උදාවෙමින් දුප්පත්කම අඩුවනු ඇත.     

මේ ආකාරයේ නිදහස සීමාකිරීම මගින් සිදුවන්නේ එකිනෙකාට ප්‍රතිලාභ ලැබෙන ගනුදෙනු වලින් ජනතාව ඉවත් කිරීමයි. මෙවැනි නිදහස් ගනුදෙනු රජයේ මැදිහත්වීම හෝ රජයට සම්බන්ධ ඉහළ පෙළේ පුද්ගලයින් විසින් පාලනය කරන විවෘත නොවූ සංවෘත වෙළඳපොළවල් මගින් සීමාකරනු ඇත. වර්ධනයට බාධාවන අයුරින් බදු පැනවීම සහ පාරිභෝගිකයින්ට තෝරා ගැනීමට තරම් ප්‍රමාණවත් නොවන පරිදි භාණ්ඩ හා සේවා සඳහා සීමා කිරීම මෙවැනි විවෘත නොවූ ආර්ථික නිදහසින් තොර වෙළඳපොළවල සිදුවේ. මෙවැනි තත්ත්වයක් තුළදී ඉල්ලා සිටින ඕනෑම බදු ප්‍රමාණයක් ජනතාවට ගෙවීමට සිදුවන අතර මිලදීගැනීමට සිදුවන්නේ ගජ මිතුරු ව්‍යාපාරිකයින් විසින් ඉදිරිපත් කරන සීමා සහිත භාණ්ඩ හා සේවා ප්‍රමාණයක් එහි නියම මිලටත් වැඩි මිලක් ගෙවමිනි.  

යම් තරගකාරී වෙළඳ පොළකදී  ඇතැම් නිෂ්පාදකයින් සඳහා යම් සහනාධාර දිරියක් ලබාදෙනවා නම් පාරිභෝගිකයින්, රාජ්‍ය අංශය ඇතුළු අංශ වලට එවැනි දිරියක් නොලැබෙන නිසා සුපිරි භාණ්ඩ හා සේවා බිහිවීමට එයින් සහයෝගයක් හිමිවේ. මේ අනුව, සහනාධාර වලින් බොහෝවිට සිදුවන්නේ තරගකාරී වෙළඳපොළ තුළ රැදී සිටින්නන් පසෙකලා තෝරාගත් හිතවත් කණ්ඩායම් වෙත ප්‍රතිලාභ ලබාදීමයි. මේ තුළින් දේශපාලන වාසි ලබාගැනීම හෝ තමන් අකමැති කණ්ඩායම් වෙත පීඩනය එල්ල කිරීම ඉලක්ක කර තිබේ. මෙය ආර්ථික නිදහස නැතිකර දමන අතර එකිනෙකාට ප්‍රතිලාභ හිමිවන තරගකාරී සාධාරණ ගනුදෙනු සඳහා මෙවැනි ක්‍රමයක් පැවතීම බාධාවකි.    

රජයන් හෝ ගජ මිතුරු ව්‍යාපාරිකයින් යටතේ පවතින රජයන් ආර්ථිකයන් පාලනය කරන විට ආර්ථික වර්ධනය සීමාවන අතර සමහර අවස්ථාවල ආර්ථිකය සුළුවෙන් හෝ වර්ධනය නොවේ. මෙහිදී, ධනය සහ වරප්‍රසාද සඳහා තනි තනි පුද්ගලයින් සහ කණ්ඩායම් අතර නිරන්තරයෙන් ගැටුම් හටගනී. මෙවැනි පරිසරයක් තුළදී ජනතාව සම්බන්ධතා වර්ධනය කර ගනිමින් අනුන්ගේ අවස්ථා උදුරා ගනිමින් තමන්ට ප්‍රතිලාභ ලබාගැනීමට කටයුතු කරනු ඇත. මෙවැනි අවස්ථාවල තනි තනි පුද්ගලයින් ප්‍රතිලාභ ලබනවා වෙනුවට ආර්ථික, ජනවර්ග, දේශපාලන සහ ආගමික කණ්ඩායම් ලෙස ප්‍රතිලාභ ලබනු ඇත. මෙම කණ්ඩායම් එකිනෙකාට වෛරී ලෙස කටයුතු කිරීම නිසා බලාපොරොත්තු ඉටුවීමට වඩා සිදුවන්නේ බලාපොරොත්තු බිඳී යාමයි. ආර්ථික නිදහස නොමැතිවිට බලය තිබෙන කණ්ඩායම් විසින් සීමිත සම්පත් වලින් වැඩිම කොටස භුක්ති විඳින අතර බහුතරයක් මහජනතාවට හිමිවන්නේ සම්පත් වලින් සීමිත ප්‍රමාණයකි.    

සමාජයක ආර්ථික නිදහසක් පවතින විට තරගකාරීත්වය තුළින් සමාජයට ජීවයක් ලැබේ. ජනතාව නිදහසේ ආර්ථික තීරණ ගන්නා විට ඔවුන් තමන්ට අවශ්‍ය භාණ්ඩ හා සේවා නිෂ්පාදනය කරන අතර ඒවා තරගකාරී ලෙස නිදහසේ හුවමාරු කරගනී. මේ තුළින් ගුණාත්මක තත්ත්වයෙන් ඉහළ නැවුම් නිෂ්පාදන තරගකාරී මිලකට නිර්මාණය වන අතර ඵලදායීතාවයද ඉහළ යාමෙන් සමාජයේ ආර්ථික සමෘද්ධිය වර්ධනය වීමට මෙය හේතුවනු ඇත. මේ තුළින් එම නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලියට හවුල්වන පාර්ශවයන්ට කිසිදු බලපෑමකින් තොරව ප්‍රතිලාභ සාධාරණ ලෙස බෙදීයාම සිදුවේ.

ආර්ථික නිදහසක් ඇති සමාජයක වැඩිම ප්‍රතිලාභ ලබන්නේ ආර්ථික වර්ධනය ඇති කිරීමට හවුල්වන බහුතරයක් සාමාන්‍ය මහජනතාවයි. මේ නිසා, ආර්ථික නිදහසක් ඇති සමාජයක ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහ අනිකුත් නිදහස් වාතාවරණයන් වර්ධනය වේ. මේ තුළින් සිදුවන්නේ සමාජය තව තවත් ධනාත්මකව ඉදිරියට ගමන් කිරීමයි.   

ආර්ථික නිදහසක් තිබෙන සමාජයක වංචාව සහ දූෂණයට තිබෙන ඉඩකඩ සීමිත වන අතර ආර්ථික නිදහස අඩු සමාජයක වංචාව සහ දූෂණය වඩාත් වර්ධනය වනු ඇත. යමක් කිරීමට ඔබට යමෙකුගෙන් අවසර ඉල්ලා සිටීමට සිදුවුවහොත් ඔහු ඔබෙන් ඒ සඳහා මුදලක් ඉල්ලා සිටීමට පුළුවන. ආර්ථික නිදහස පවතින විට යමක් කිරීමට ඔබට යමෙකුගෙන් අවසර ලබාගැනීමට සිදු නොවන අතර එවිට ඒ වෙනුවෙන් මුදල් ගෙවීමට ඔබට සිදු නොවේ.  

பொருளாதார சுதந்திரம் மற்றும் பொருளாதார சுதந்திர சுட்டி

பொருளாதார சுதந்திரம் என்பத, தனி நபர்களுக்கோ அல்லது குடும்பங்களுக்கு அவர்களின் பொருளாதாரத் தீர்மானங்களை சுதந்திரமாக மேற்கொள்ளக் கூடிய அரச ஈடுபாடு அல்லது ஏனைய கட்டுப்பாட்டாளர்களின் ஈடுபாடு இல்லாத ஒரு நிலையாகும். பொருளாதார சுதந்திர சுட்டியானது, 42 அம்சங்கள் மூலம் கணக்கிடப்பட்டு, சைபர் முதல் (ஆகக் குறைந்தது) 10 வரை (ஆகக்கூடியது) பொருளாதாரக் கொள்கையை வெளிப்படுத்துகிறது.

உலகின் மிகச்சிறந்த ஆய்வுச் சஞ்சிகைகளில் பொருளாதார சுதந்திரம் என்பது, சிறந்த சமூக பொருளாதார பெறுபேறுகளைப் பெற்றுத்தரவும், கூடிய பொருளாதார வளர்ச்சியைப் பெற்றுக்கொடுக்கவும், உயர்மட்ட அரசியல் ஸ்திரத்தன்மையை ஏற்படுத்தவும், ஏனைய சுதந்திரங்களை இலகுவாக ஏற்படுத்;தவும் வழிவகுக்கிறது. (மேலதிக விபரங்களுக்கு இத்துடனானான இணைப்பை பார்க்கவும்)

பொருளாதார சுதந்திரம் சுதந்திரம் என்பது, சிறந்த வாழ்க்கை முறையை ஏற்படுத்துவதை இலகுவாக அடையாளம் காண முடியும். ஒரு கொடுக்கல் வாங்கல் என்பது, அதனைச் சார்ந்ததோருக்கு எவ்வித இடையூறும் இன்றி, சுதந்திரமாக உடன்பட வேண்டிய ஒன்றாகும். அத்துடன், அது அனைத்து சார்ந்தோருக்கும் நன்மை தரக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும். ஏதேனும் ஒரு பிரிவினருக்குக்கூட நன்மை தராத பட்சத்தில் அந்தக் கொடுக்கல் வாங்கலானது, தவிர்க்கப்பட வேண்டும். ஏனெனில், இவ்வாறான கொடுக்கல் வாங்கல்கள் மூலம் ஒட்டுமொத்த பொருளாதாரமும் பாதிக்கப்படுகிறது. சுதந்திரமாக பொருளாதாரத் தீர்வுகளை மேற்கொள்ள வாய்ப்பு இருக்கும் போது, வாடிக்கையாளர்கள் அதிக தரத்தையும், சிறந்த விலையையும் எதிர்பார்ப்பார்கள். உற்பத்தியாளர்களும், விற்பனையாளர்களும், புதிய சந்தைச் செயற்பாட்பாட்;டாளர்களும் சுதந்திரமாக சந்தைக்கு வந்து செயற்பட வாய்ப்புக் கிடைப்பதோடு, தொடர்ச்சியாக அவர்களது தரத்தையும், விலையையும் சிறப்பாக்குவதன் மூலம் வாடிக்கையாளர்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய முடியும். இவ்வாறு இடம்பெறாத பட்சத்தில், வாடிக்கையாளர்கள் அவர்களோடு சுதந்திரமாக கொடுக்கல் வாங்கல்களை மேற்கொள்ள மாட்டார்கள். நாளாந்தம் இடம்பெறும் இரு பாலாருக்கும் நன்மை தரக்கூடிய பில்லியன் கணக்கான கொடுக்கல் வாங்கல்கள் மூலம் தொடர்ச்சியாக மாற்றமடைந்து வரும் இவ்வுலகில், சிறந்த செயற்திறனையும், பொருளாதாரத்தையும், புதிய தொழில் வாய்ப்புக்களையும், வறுமை ஒழிப்பையும் ஏற்படுத்த முடியும்.

சுதந்திரத்திற்கு கட்டுப்பாடுகளை விதிப்பதன் மூலம், மக்கள், கொடுக்கல் வாங்கல்களினால் பெற்றுக்கொள்ளக்கூடிய இருபக்க நன்மைகளைத் தடுக்கிறது. அரச தலையீடு, சுதந்திரமற்ற சந்தைக் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் அரசுடனான ஒப்பந்தங்கள் இவ்வாறான சுதந்திரக் கொடுக்கல் வாங்கல்களை தடுத்து விடுக்கின்றன. கொடுக்கல் வாங்கல்கள் வலுக்கட்டாயமாக ஏற்படுத்தப்பட்டு, அதன் மூலம் பொருட்களையும், சேவைகளையும் கொள்வனவு செய்யும் போது வரி அறவிடப்படுகிறது. இதன் காரணமாக, இரு பாலாருக்கும் நன்மைகள் ஏற்படுவதில்லை. வாடிக்கையாளர்கள் பொருட்களுக்காக விதிக்கப்படும் வரிகளை செலுத்த வேண்டியிருப்பதோடு, பெரும் வசதி பெற்ற நிறுவனங்கள் அதற்கு ஏற்ற வகையில் சிறந்த பொருட்களை அல்லது சேவைகளைப் பெற்றுக்கொடுக்க வேண்டும். உற்பத்தியாளர் சந்தையொன்றில் உற்பத்தியாளருக்குக் கிடைக்கக்கூடிய சலுகையானது, பொருட்களின் தரம் மற்றும் சேவைகளின் தன்மைகளுக்கு ஏற்ப சுழல்வதோடு, வாடிக்கையாளர்களை ஈர்ப்பதற்கும் இது காரணமாக அமைந்து விடுகிறது. அரச துறையோ அல்லது உயர் வர்த்தக நிறுவனங்களோ இவ்வாறான ஒரு நிலையைச் சந்திப்பதில்லை. இதற்குப் பதிலாக, அவை ஏனைய குழுக்களை சந்தைகளில் இருந்து அகற்றிவிட்டு, ஆர்வம் காட்டுவோருக்கு வேறு வெகுமதிகளைப் பெற்றுக்கொடுத்து, அரசியல் நன்மைகளைக் கருத்திற் கொண்டு, கீழ்மட்ட மக்களுக்கு நஷ்டங்களைக் கூட சில வேளைகளில் ஏற்படுத்துகிறது. இது, இரு தரப்புக்களுக்கும் நன்மை தரக்கூடிய கொடுக்கல் வாங்கல்களை விட முற்றிலும் வித்தியாசமான தன்மை ஒன்று என்பதோடு, இவ்வாறான நிறுவனங்கள் குழுக்களாக ஒன்று சேர்ந்து மற்றையவர்களின் நஷ்டங்களில் இலாபம் பெற முயற்சிக்கின்றன.

அரசாங்கம் அல்லது அரசுடன் நட்புறவு காட்டும் உயர்மட்ட வர்த்தக நிறுவனங்கள், பொருளாதாரம் மெதுவாக வளர்ந்தாலும், இல்லையேல் அது வளராது விட்டாலும் தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைத்திருக்கிறது. தனிநபர்களும், குழுக்களும் ஒன்றோடு ஒன்று மோதிக்கொண்டு சொத்துக்களுக்களுக்கும், சலுகைகளுக்கும் பாடுபடுகின்றன. இணைப்புக்களை ஏற்படுத்துவதன் மூலம் மக்கள் நன்மை பெறுவதோடு, மற்றையவர்களின் வாய்ப்புக்களை அதன் மூலம் தடுத்து விடுகின்றனர். ஒரு தனி நபரின் நன்மை கருதி ஒரு குழுவினது தேவைப்பாடாகக் கருதப்பட்டு பொருளாதார, இன ரீதியில், அரசியல் அல்லது மதம்சார் சேவைகளாக முன்வைக்கப்படுகிறது. ஒரு குழுவுடன் எதிர்ப்புக்காட்டும் மற்றுமொரு குழு நம்பிக்கையற்ற நிலைக்கும் ஒருவரோடு ஒருவர் குரோதத்தை வெளிப்படுத்தும் நிலையையும் ஏற்படுத்துகிறது. பொருளாதார சுதந்திரம் இல்லாத பட்சத்தில் ஒரு குழுவினர் அதிகபட்ச நன்மைகளை அடைந்து கொள்வதுடன், அதிகமானவர்கள் நஷ்டத்தில் கொண்டு விடப்படுகின்றனர். இது குழுக்களுக்கிடையில் நிலவும் அழுத்தத்தை மேலும் அதிரிக்கிறது.

பொருளாதார சுதந்திரம் என்பது, சமுதாயத்தின் பார்வைக் கோணங்களை மாற்றுகிறது. மக்கள் சுதந்திரமாக தனது பொருளாதாரத் தீர்வுகளை அடைந்து கொள்ளும் போது, அவர்களுக்கு நன்மை கிடைப்பதற்கு பொருள் உற்பத்தியாளர்கள் அல்லது சேவை உருவாக்குனர்கள் சுதந்திரமாக அவற்றை உருவாக்க வேண்டும். அத்துடன், சுதந்திரமாக அதனை கொடுக்கல் வாங்கல் செய்யவும் வேண்டும். இன்னொருமொரு விதமாக கூறுவதாயின், மக்களுக்கு சௌபாக்கியத்தை ஏற்படுத்துவதற்கு புதிய உற்பத்திகளை அவர்களின் தேவைப்பாடுகளை பூர்த்தி செய்யும் வகையில் பெற்றுக்கொடுக்க வேண்டும். இதில் செயற்திறன்மிக்க உற்பத்திகளுக்கு முன்னுரிமை கிடைக்கிறது. ஏனைய குழுக்கள் வாடிக்கையாளர்களாகவும் மூலப்பொருட்களைப் பெற்றுத் தருபவர்களாகவும் தொடர்ச்சியான கொடுக்கல் வாங்கல் மேற்கொள்ளும் நபர்களாகவும் காலப்போக்கில் உருவாகி பொது மக்களிடையே ஒரு சகிப்புத் தன்மையையும் சமநிலையையும் ஏற்படுத்துகிறது.

ஆகவே, பொருளாதார சுதந்திரம் என்பது, அதன் சிறந்த பெறுபேறுகளை மக்கள் அனைவரிடையே பகிர்ந்தளிக்கும் போதுதான் அடைந்துகொள்ள முடியும். இதனால்தான் ஜனநாயகத்தையும், ஏனைய சுதந்திரங்களையும் ஏற்படுத்துவதற்கு, பொருளாதார சுதந்திரம் முக்கிய பங்களிப்பை வழங்குகிறது என்று கூறப்படுகிறது. சமுதாயத்தின் எண்ணங்களையும், கருத்துக்களையும், செயற்பாடுகளையும் இது காலத்துடன் சேர்ந்து மாற்றிவிடுகிறது.

பொருளதார சுதந்திரத்தின் தாக்கம் ஊழலுக்கும் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. பொருளாதார சுதந்திரம் அதிகரிப்பதன் மூலம் ஊழல் குறைவடைய காரணமாக அமைந்து விடுகிறது. இதன் எதிர்முனையில் குறைந்த பொருளாதார சுதந்திரம் ஊழக்கு வழிவகுக்கிறது. ஒரு விடயத்தை செய்வதற்கு ஒருவரின் அனுமதி பெறவேண்டும் என்ற நிலை ஏற்படும் போது, அவர் அதற்காக ஒரு கட்டணத்தை எதிர்பார்க்கும் நிலை ஏற்படுகிறது. மாறாக நீங்கள் சுதந்திரமாக உங்களது பொருளாதாரத் தீர்மானங்களை மேற்கொள்ளும் போது வேறு ஒருவரின் அனுமதியோ அதன் மூலம் அவருக்கு கட்டணங்களை செலுத்தக்கூடிய நிலையோ ஏற்படும் வாய்ப்பு இல்லாது போய்விடுகின்றது.

 

ආර්ථිකය සහ නිදහස ගැන තවත් තොරතුරු

රචනාව ලිවීමේදී ඔබෙගේම ගවේෂණ කරන්න. ඒ සඳහා Google පරිහරණය කරන්න.  එහි "Economic Freedom" වදන යොදා එන දෑ හැකි තාක්  අධ්‍යනය කරන්න. මෙතන ශ්‍රී ලංකාවේ නම් දරු බ්ලොග් කරුවෙක් වන සහ නිර්බාධ ආර්ථිකය ගැන ලියන විචාරිකාවක් ද වන අරුණි ශපිරෝ විසින් පරිවර්තනය කර ඇති වටිනා ග්‍රන්ථ කෙහිපයක් කියවිය හැක.  

Adam Smith's Wealth of Nations and Theory of Moral Sentiments Sinhala Translation
ජාතින් ගේ ධනය (සංක්ෂේප)
https://arunishapiro.files.wordpress.com/2017/04/condensed-wealth-of-nations-sinhala.pdf

I, Pencil by Leonard Read
මම, පැනසල
https://arunishapiro.files.wordpress.com/2015/10/e0b6b8e0b6b8-e0b6b4e0b790e0b6b1e0b78ae0b783e0b6bd.pdf

We the Living by Ayn Rand
අපි ජීවත් වන්නෝ  - අයින් රෑන්ඩ් 
https://arunishapiro.files.wordpress.com/2015/08/wetheliving1_2.pdf

Economics in One day -  Foundation for economic education
ආර්ථික විද්‍යාව එක් දවසෙන් 
https://arunishapiro.files.wordpress.com/2016/07/feeeconomics-in-one-day-sinhala.pdf

Economics of Freedom - Frédéric Bastiat
නිදහසේ අර්ත ශාස්ත්‍රය 
https://arunishapiro.files.wordpress.com/2015/07/the-economics-of-freedom-sinhala1.pdf

The Law - Frédéric Bastiat
නිතිය  - ෆ්‍රෙඩ්රික් බැස්ටියාට් 
https://arunishapiro.files.wordpress.com/2012/12/law-bastiat.pdf



 

ආර්ථික නිදහස සහ ආර්ථික වර්ධනය

ආර්ථිකයන් ගැන කතා කිරීමේ දී නිරන්තරයෙන් අසන්නට ලැබෙන ගැටළුවලින් එකක් වනුයේ ආර්ථික වර්ධනය කෙරෙහි තුඩු දෙන හේතු සාධක මොනවාද යන්නයි. 1776 දී පළ කෙරුණු ඇඩම්ස් ස්මිත්ගේ සුපතළ ග්‍රන්ථයෙහි සම්පූර්ණ ග්‍රන්ථ නාමය වන ‘ජාතීන්ගේ ධනයේ හේතූන් හා ස්වභාවය ගැන විමසීමක්‘ දෙස අවධානය යොමු කිරීමේ දී ස්මිත්ගේ මූලික අවධානය යොමුව ඇත්තේ සෞභාග්‍ය සඳහා හේතුවන කරුණු පිළිබඳව බව පැහැදිලි වේ. ඔහු එය අවසන් කරනුයේ නිදහස් වෙළෙඳපොළ ක්‍රමයක් තුළින්, පුද්ගලික දේපළ හිමිකම සුරැකෙන බව හා ආර්ථිකය තුළ ආණ්ඩුවේ අවම සහභාගීත්වය, සෞභාග්‍ය වෙත මෙහෙයවනු ලබන බව කියාපාමිනි. එය වෙනත් ලෙසකින් විග්‍රහ කළහොත් ආර්ථික නිදහස, ආර්ථික වර්ධනයට හේතුපාදක වන බවයි.

ස්මිත්ගේ මෙම නිගමනය විසිවන සියවස දක්වා පොදුවේ අර්ථ ශාස්ත්‍රඥයින් පිළිගනු ලැබූවකි. විශේෂයෙන් ඌන සංවර්ධිත ආර්ථිකයන් වඩාත් සමෘද්ධිත් බවට පත්කිරීමෙහිලා මධ්‍යගත සැලසුම්කරණය ආණ්ඩුවේ පාලනය අවශ්‍ය බවට ආර්ථික න්‍යායන් ගොඩනැඟෙද්දී සම්ප්‍රදායික ආර්ථික න්‍යායන් ප්‍රතිවර්තනය වීමක් සිදුවිය. විසිවන සියවස අවසානයේ දී ඇඩම් ස්මිත්ගේ අදහස් වෙත අර්ථ ශාස්ත්‍රඥයින්ගේ අවධානය නැවත වරක් යොමුවන බවක් පෙනෙන්නට තිබිණි. ලොව පුරා මධ්‍යගත සැලසුම්කරණ ආර්ථිකයන් ගණනාවක්ම බිඳ වැටෙද්දී ඔවුන් එසේ නොකර සිටින්නේ කෙසේද? ආර්ථික න්‍යයායන් උපුටමින් ඉදිරියට යාමේ දී නිර්බාධ ප්‍රත්පත්තීන් ආර්ථික වර්ධනය සඳහා හොඳම ක්‍රමය වන්නේ දැයි යන්න පිළිබඳ අභියෝගයක් තවදුරටත් පවතිනු ඇත.

ඇඩම් ස්මිත් විසින් සිය න්‍යාය තුළින් ඉදිරිපත් කළේ සෞභාග්‍ය කරා ළඟාවීමට තරඟකාරී වෙළෙඳපොළ ආර්ථිකයක් අවශ්‍ය බවයි.එවැනි පසුබිමක දී සිය වඩාත් ජනප්‍රිය නිරීක්ෂණ අතුරින් එක් දෙයක් ස්මිත්ගේ අවධානයට යොමුවිය. එනම් සමස්ත සමාජයට යහපතක් සිදුකරනා දෙය අදිසි හස්තයක් මගින් මෙහෙයවන්නේ නම් පුද්ගලයින් ඒ සඳහා කැමැත්තක් දැක්වීමයි. තරඟකාරී වෙළෙඳපොළක දී සම්පත් විභජනය ප්‍රවර්ධනය කිරීමට, අවම බදු හා රජයේ වියදම්, පුද්ගලික දේපළ අයිතිය සුරැකීම, ජාත්‍යන්තර වෙළෙඳාම ප්‍රවර්ධනය සඳහා පහළ මට්ටමේ තීරුබදු ආදිය ස්මිත් ගේ අදහස විය. වෙනත් ලෙසකින් දක්වතොත්, වෙළෙඳපොළ වාතාවරණය නිර්මාණය කිරීමකින් පවත්වාගෙන යන ලද්දක් නම් ආර්ථිකය වර්ධනය හා සෞභාග්‍ය කරා යාමට අවස්ථාව ඇතිබවට ස්මිත් තර්ක කළේය.

ඊට දශක කිහිපයකට පසු ඩේවිඩ් රිකාඩෝ මේ හා සම්බන්ධ තවත් අදහසක් පළ කළේය. නිදහස් වෙළෙඳාම ජනප්‍රිය කරලීමේ ක්‍රමයක් ලෙසින් තීරුගාස්තු අවම ලෙස පවත්වා ගෙන යාම ඔහු අවධාරණය කළේය. 1817 දී මුල්වරට පළ කෙරුණු ඔහුගේ ප්‍රසිද්ධියට පත් ග්‍රන්ථයක් වන ‘දේශපාලන ආර්ථිකයේ මූලධර්ම‘(Principles of Political Economy) හි මේ බව සඳහන් විය. බොහෝ විට රිකාඩෝ ගේ මෙම විවරණය, පුද්ගලයින් අනෙකා සමඟ ගනුදෙනු කිරීමේ දී තරඟකාරී වාසි අත්පත් කර ගන්නා ආකාරය සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් විශේෂඥභාවයක් ලබා ගන්නා බවට කතිකා කෙරිණි. ස්මිත්, රිකාඩෝ සහ තවත් බොහෝ දෙනෙකු විසින් බ්‍රිතාන්‍ය හා තවත් ආර්ථිකයන් තුළ රජයේ මැදිහත් වීම සම්බන්ධයෙන් පළ කළ අදහස්, එම ආර්ථිකයක් නිදහස් ලෝක ආර්ථික බවට පත් වී දහනව වන සියවසේ පෙර නොවූවිරූ ආර්ථික වර්ධනයක් වාර්තා කිරීමට මුල්විය.

දියුණුව ගැන තවත් මතයක්

ආර්ථික නිදහස ආර්ථික වර්ධනය සදහා මූලික කරුණ වුවත්, එය මෙම සියවසේ දී මීට පෙර සෘජුව අභියෝගයට ලක්නොවිණි.එය එසේ වූයේ ආර්ථික න්‍යායන්වල සංවර්ධනය පූර්ණව සිදුනොවීම හා ලෝක තත්ත්වයන් ද සම්පූර්ණ නොවී ම හේතුවෙනි. සියවසේ හැරවුමට ආසන්නවත්ම, විශේෂයෙන් භෞතික විද්‍යාව වැනි දෘඪ විද්‍යාවන්ගේ ආසන්නයට ආර්ථික ක‍්‍රමවේදයන් ගමන් ගැනුණි. සංකීර්ණ ගණිතමය ආකෘති ගොඩනැගීම හරහා ආර්ථික විද්‍යා න්‍යායන් සංවර්ධනය වුණි. ආර්ථික විද්‍යාඥයින්ගේ වෘත්තීය, මෙකී විපර්යාසයන්ට සහාය දෙමින් ආර්ථිකය පිළිබද වඩාත් විද්‍යාත්මක හැදෑරීමක් තුළින් වඩාත් සුදුසු ප‍්‍රතිපත්ති හා වඩාත් හොද සෞභාග්‍යයක් කරා යොමුවිය.ගණිතමය විග‍්‍රහයේදී ආර්ථිකයක නිමැවුම් නිෂ්පාදන ශ‍්‍රිත හරහා විස්තර කළ හැකිය. මන්ද නිමැවුම් යනු ඉඩම්, ශ‍්‍රමය හා ප‍්‍රාග්ධනය වැනි යෙදවුම්වල ඵලයක් වන බැවිනි. යෙදවුම් වැඩිවන තරමට නිමැවුම් වැඩිවේ. යෙදවම් හා නිවැමුම් අතර පවත්නා සම්බන්ධතාවය පිළිබද පැහැදිලි ගණිතමය අර්ථ දැක්වීමක් ගෙනහැර පෑමට නිෂ්පාදන කාර්යයන්ට මෙහිදී හැකිවනු ඇත.

1930 දී ලෝක මහා ආර්ථික අවපාතයෙන් පසු ලෝකය යථා තත්ත්යට පැමිණීමේ දී සංවර්ධිත ආර්ථිකයන් රැසක්ම මෙම ගමන්මගේ බොහෝ දුර පැමිණ තිබිණි. ආර්ථිකයේ වඩාත් විද්‍යාත්මක කළමනාකරණ අනුගත වීමක් තුළින් වඩාත් නිවැරදි ආර්ථික තොරතුරු ඉදිරිපත් කිරීම වෙනුවෙන් 1920 දී ආර්ථික පර්යේෂණ ජාතික කාර්යාංශය ස්ථාපිත කරනු ලැබීය. 1936 වසරේ දී ජෝන් මේනාඩ් කේන්ස් විසින් රචිත ‘ශ‍්‍රමය, පොළිය හා මුදල් පිළිබද පොදු න්‍යාය‘ කෘතිය එළිදැක්වීමත් සමග ආර්ථික විද්‍යාවෙහි කේනීසියානු විප්ලවය ඇතිවිය. නවීන ආර්ථිකයන් හි  සෞභාග්‍ය රදවා තබා ගැනීමටත් ඔවුන්ව කළමනාකරණය සදහා සක‍්‍රීය රාජ්‍ය ප‍්‍රතිපත්ති යොදා ගැනීම කේනීසියානු ආර්ථික විද්‍යාවේ දී අභියෝගයට ලක්කෙරිණි.දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසුව මෙම මතවාද ද්විත්වය ආර්ථික වර්ධනය පිළිබඳ සම්මුතිගත න්‍යයායන් මුළුමනින්ම වෙනතකට යොමු කරලීමට හේතුවිය.

ලෝක යුද්ධයෙන් අනතුරුව තවත් ආර්ථික අවපාතයක් පිළිබඳ විමසුම් ඇස යොමුව තිබූ කලෙක, මුල් පෙළේ ආර්ථික විද්‍යාඥයින් තර්ක කළේ සෞභාග්‍ය පවත්වාගෙන යාම සඳහා ආර්ථිකය කළමනාකරණය කිරීමට රජය අවශ්‍ය බවයි. ආර්ථික වර්ධනය, ඇඩම් ස්මිත්ගේ වකවානුවේ පටන් ආර්ථික විද්‍යාවේ වැදගත් අංශයකි. එය සාර්ව ආර්ථික ස්ථායිතාව පවත්වාගෙන යාමේ අරමුණුවල වැදගත්කම සාපේක්ෂව පහළ දැමීය. ඌන සංවර්ධිත ආර්ථිකවලට ආර්ථික වර්ධනය තවදුරටත් වැදගත් කරුණක් විය. කෙසේ වෙතත් ආර්ථික විද්‍යාඥයින් විශ්වාස කළේ, සංවර්ධිත අර්ථක්‍රමවල දී සිදුකළ අයුරින්ම මෙම ආර්ථිකයන් හිදී ද ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාවට නැංවීමෙන් වර්ධනය ළඟා කර ගත හැකි බවයි.

යෙදවුම් පිළිබඳ අවධානය, ආර්ථිකයේ රජයේ කළමනාකරණය ඉහළ යාම හා ඈඳීමත් පිළිගැනීම සමඟම ආර්ථික විද්‍යාඥයින් නිර්දේශ කළේ, ඌන සංවර්ධිත රටවලට ආර්ථික වර්ධනය නිර්මාණය කර ගැනීම සඳහා රජයේ සැලසුම්කරණය හොඳම ක්‍රමය බවටයි. ඔවුන් එය මධ්‍යගත සැලසුම්කරණය නමින් හැඳින්විය. ආර්ථිකයන් සිය ආදායම් සඳහා ප්‍රමාණවත් කොටසක් ආයෝජනය කිරීම ගැන වගකීමට හැකිවීම, ආර්ථිකයේ ඉහළ වටිනාකමක් ඇති ක්ෂේත්‍ර වෙත ආයෝජනයන් ගලා යාම පිළිබඳ මඟ පෙන්වීමට හැකිවීම (නිදසුන් ලෙස, කෘෂිකාර්මික හා ස්වභාවික සම්පත්වලින් ඈත්වීම හා නිෂ්පාදන කර්මාන්තය වෙත යොමුවීම), සහ නවීන තාක්ෂණික අගයයන් සඳහා නව ආයෝජන තහවුරු කිරීමට පුළුවන් වීම මෙමඟින් විවරණය කෙරිණි.

මෙහිදී ලෝක බැංකුව හා ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල වැනි ආයතන විසින් ඌන සංවර්ධිත ආර්ථිකයන් සඳහා මධ්‍යගත සැලසුම්කරණයට යොමු වීමට දිරිගන්වන ලදී. එසේම ඌන සංවර්ධිත ආර්ථිකයන් වෙත මූල්‍ය සහයෝග ලබා දෙමින් ප්‍රාග්ධන ආයෝජන ඉහළ නැංවීමටත් හා නවීන තාක්ෂණයට අනුගත වීමටත් මඟපෙන්වනු ලැබීය. එක්සත් ජනපදය වැනි නිදහස් වෙළෙඳපොළ ආර්ථිකයන් හා සාපේක්ෂව වුවද ආර්ථික විශේෂඥයින් විසින් ආර්ථික වර්ධනය සඳහා එයාකාරයේ ප්‍රතිපත්තීන් ඌන සංවර්ධිත රටවලට යෝග්‍ය බව කියා සිටී. එහෙත් ඛේදජනක කරුණ නම් ලොව පිළිගත් ආර්ථික විද්‍යාඥයින්ගේ පවා උපදෙස් අනුව ක්‍රියාත්මක වී එවැනි ප්‍රතිපත්තීන් අනුගමනය කළ රාජ්‍යයන්වල ආර්ථිකයන් වර්ධනය නොවීමයි. ඇඩම් ස්මිත්ගේ උපදෙස් කෙරෙහි නැවත හැරී බැලීමක් සිදුකිරීමට ඔවුන් කටයුතු කළ යුතුව තිබිණ.

වර්ධනය පිළිබඳ මත දෙක

ආර්ථික වර්ධනය පිළිබඳව ඉහත විස්තර කර ඇති මත දෙක පිළිබඳ පුළුල් අවධානයක් මෙහිදී යොමු කෙරේ. මේ දෙකම සත්‍ය ලෙස හැඟේ. මින් එකක් හෝ නිවැරදි නොවේ යැයි කිව නොහැකිය. නමුත් මෙයින් එකක් නිවැරදි ආර්ථික ප්‍රතිපත්තීන් සඳහා මඟ පෙන්වන අතර අනෙක වැරදි ප්‍රතිපත්තීන් සඳහා හේතුවේ. එසේ වන්නේ ඇයි? වර්ධන න්‍යාය සඳහා වන විසිවන සියවස් ප්‍රවේශය වර්ධන ක්‍රියාවලියේ යෙදවුම් පිළිබඳ අවධානය යොමුකරනු ලබයි. මෙම යෙදවුම් අප සංයෝග කරන්නේ නම් එය නිමැවුම් ලැබීඹට හේතුවනු ඇත. ආර්ථික පරිසරය පිළිබඳ ස්මිත්යානු ප්‍රවේශයේ දී මෙය වර්ධනය සඳහා හේතු සාධක වේ. ස්මිත්ගේ කියමන් බැලීමේ දී ආර්ථික නිදහස ඇති පරිසරයක් වර්ධනය සඳහා ප්‍රධාන වශයෙන් හේතුසාධක වනු ඇත. වෙළෙඳපොළ යාන්ත්‍රණය ප්‍රතික්ෂේප කරන නිෂ්පාදන ශ්‍රිතාත්මක ප්‍රවේශය, අනෙකා සඳහා අගය නිර්මාණය කිරීමට සම්පත් සංයුක්ත කිරීමට ජනතාව දිරිගනුවනු ලැබේ.

නිමැවුම් එළිදැක්වීමට යෙදවුම් අත්‍යාවශ්‍ය වේ. නමුත් නිවැරදි ප්‍රොත්සහන රහිතව, අවසාන නිමැවුම් ලබා ගන්නා ක්‍රියාවලියේ දී මුල් යෙදවුමට වඩා අගයෙන් අඩු වටිනාකමකින් යුතු නිමැවුමක් ලබා ගැනීම වඩා පහසුය. වෙළෙඳපොළ ආර්ථිකයක දී ධනය වර්ධනය කිරීම සඳහා එම නිෂ්පාදන යොදා ගනී. මන්ද ආයතන සිය යෙදවුම්වලට වඩා වටිනාකමින් අඩු නිමැවුම් නිෂ්පාදනය කරන්නේ නම් ඔවුන් අලාභ ලබා ව්‍යාපාරයෙන් ඉවත්වන බැවිනි. මධ්‍යගත සැලසුම්කරණ ආර්ථිකයක දී මෙම වැරදි ලෙස මඟ පෙන්වන නිමැවුම් අකාර්යක්ෂම නිෂ්පාදන සංවිධානගත කිරීම් සඳහා රජයකට දිගින් දිගටම කටයුතු කළ හැකිවේ. ඔවුන් සමහරවිට සිය සම්පත් නාස්ති වීමක් සිදුවන බව නොදන්නවා විය හැකිය. වෙළෙඳපොළ ආර්ථිකයේ රාමුව තුළ පමණක් සම්පත් විභජනය කරනු ලබන ආකාරය නිශ්චිතවම නියෝජනය වනවාද යන්න නිසැකවම අවබෝධ කර ගන්නට අසමත් ආර්ථක්‍රමවල දී නිෂ්පාදන ශ්‍රිත පාදක කරගනිමින් සංවර්ධන ප්‍රතිපත්ති සකස් කරනු ලබන ප්‍රතිපත්ති සම්පාදකයින් කටයුතු කරයි.

ආර්ථික වර්ධනය සඳහා පරිසරයේ උපකාරය පිළිබඳ අවධානය යොමු කිරීමේ දී ස්මිත්යානු සංකල්පයේ දී යෙදවුම් කෙරෙහි දක්වන්නේ අඩු අවධානයකි. කෙසේ වෙතත් ස්වාධීන ආර්ථික පරිසරයක් තුළ කටයුතු කරන්නට පමණක් ඉඩ ඇති විට සම්පත් විභජනය ඵලදායී ලෙස සිදුවීමට වෙළෙඳපොළ තුළ අදිසි හස්තයක් ක්‍රියාත්මක බව ස්මිත් හඳුනා ගත්තේය. රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති ප්‍රාග්ධනය නිර්මාණය සඳහා අවධානය යොමු කරනු නොලැබේ. තාක්ෂණය ස්ථාපිත කිරීම, කුසලතාවන්ගෙන් පිරි ශ්‍රම බලකායක් බිහිකිරීම වෙනුවෙන් එය උපකාරී වේ. ආර්ථිකය විසින් ආයෝජන ආකර්ශනය කර ගනිමින් ශ්‍රමිකයන් සඳහා වෙළෙඳපොළට අදාළ කුසලතා වර්ධනය කර ගැනීමටත්, නවීන තාක්ෂණය තවදුරටත් ලබා ගැනීමටත් යන ප්‍රොත්සහන දෙකම ලබා දීමට ක්‍රියා කරයි. නිවැරදි පරිසරයක් විසින් නිවැරදි යෙදවුම් හඳුනා ගනී. නමුත් නිවැරදි යෙදවුම් ලබා දීම තුළින් නිවැරදි පරිසරයක් නිර්මාණය කෙරෙන්නේ නැත. ආර්ථික ස්වාධීනත්වය සහිත පරිසරයක් බිහිකිරීමෙහිලා වර්ධනීය ප්‍රතිපත්ති අවධානය යොමු කරන්නේ නම්, වර්ධනය ඒ මඟ යනු ඇත. නිවැරදි පරිසරය නොමැතිව, වර්ධනය බිහිනොවනු ඇත.

නිදහස හා වර්ධනය සම්බන්ධ සාක්ෂි

ආර්ථික නිදහස හා ආර්ථික වර්ධනය අධිකව පැවතිමේ දී සම්බන්ධිත සාමාන්‍ය සාක්ෂි. දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසුව කොරියාව කොටස් දෙකකට බෙදුණි. මෙහිදී දකුණු කොරියාව වෙළෙඳපොළ අභිමුඛ ආර්ථිකයකට යොමු වූ අතර උතුරු කොරියාව මධ්‍යගත සැලසුම් ආර්ථිකයකින් ක්‍රියාත්මක විය. මෙය ලියන මෙම මොහොත වන විට බොහෝ උතුරු කොරියානුවන් සිය ආර්ථිකය කඩා වැටෙමින් පවතින බව තේරුම් ගෙන ඇත. එහෙත් දකුණු කොරියාව ලොව වේගයෙන් වර්ධනය වන ආර්ථික අතර මුල් තැනට පත්ව තිබේ. මෙවැනිම සිදුවීමක් දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසුව ජර්මනියේ දෙකඩ වීමත් සමඟම දැකගත හැකිවිය. නැගෙනහිර හා බටහිර ජර්මනිය ලෙසින් බෙදුණු එහිදී නැවත වරක් එක් ආර්ථිකයක් වෙළෙඳපොළ නැඹුරු ක්‍රමයටත් අනෙක මධ්‍යගත සැලසුම් ආර්ථිකයටත් යොමුවිය. දශකයකටත් අඩු කාලයක දී නැගෙනහිර හා බටහිර ජර්මනිය අරඅදිමින් සිටි තුන්වන ලෝක යුද්ධයක ප්‍රධාන තරඟකරුවන් විය. අවසානයේ දී නැගෙනහිර ජර්මනිය කිසිදු වෙඩිල්ලක් පත්තු නොකරම බටහිර ජර්මනියට අවනත වූයේ බටහිර ජර්මනි අර්ථ ක්‍රමය විසින් ලබා දුන් වාසි නැගෙනහිර ජර්මනි වැසියන්ද ඉල්ලා සිටි බැවිනි.

 

පැරණි සෝවියට් සංගමය, ඉතා බරපතළ වර්ධනයක නිෂ්පාදන ශ්‍රිතාත්මක ආකෘථියකින් යුක්ත වූවකි. පසුකාලීනව මෙකී අධිරාජ්‍ය විසින් මෙම ආකෘතියේ සීමාකාම් පිළිබඳව විශේෂිත නිදසුන් සැපයීමට සමත් විය. එය බහුල වශයෙන් බෞතික හා මානව ප්‍රාග්ධනයෙහි ආයෝජන කරමින් ඉහළ පුහුණුවකින් හෙබි හා උගත් ශ්‍රමබලකායක් බිහිකිරීමට කටයුතු කළේය. එසේම එය පර්යේෂණ හා සංවර්ධන කටයුතු වෙනුවෙන් විශාල වශයෙන් ආයෝජනය කළ අතර විද්‍යාවේ හා ඉංජිනේරුකරණයේ විශිෂ්ට තෝතැන්නක් බවට පත්විය. සිය ප්‍රාග්ධන හා මානව සම්පත් යෙදවුම්වල ප්‍රමිතිය හා ප්‍රමාණය ඉහළ නැංවීම තුළින් තාක්ෂණික වාසියක් නිර්මාණය කර ගැනීමට ඊට හැකිවුණි. මේ හේතුවෙන් නිෂ්පාදන ශ්‍රිතාත්මක ප්‍රවේශයට අනුව ලොව වේගයෙන් වර්ධනය වන ආර්ථිකයන් අතර හොඳම ආර්ථිකයක් බවට සෝවියට් සංගමය පත්විය යුතුව තිබිණි. ඒ වෙනුවට එය උදාහරණ සැපයූවේ නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලියට පමණක් වන යෙදවුම් ඉහළ නැංවීම තුළින් වර්ධනයක් අත්පත් කර ගත නොහැකි බව කියාපාමිනි. වැඩි වශයෙන් සිදුවන යෙදවුම්, නිමැවුම් වටිනාකම ඉහළ දැමීමට සමත්වන්නේ ආර්ථික නිදහසේ පරිසරයක් සමඟ සම්බන්ධ ඇති විටදීය.

සිය මෑත කාලීන සෞභාග්‍ය දෙස බැලීමේ දී ජපානය, තායිවාවනය, දකුණු කොරියාව, හොංකොං හා සිංගප්පූරුව වැනි ජාතීන් මීට දශක කිහිපයකට පෙර දුප්පත්ව සිටි බව පහසුවෙන් අමතක කිරීමට හැකිය. මධ්‍යගත සැලසුම්කරණයට හිතකරව වෙළෙඳපොළ ක්‍රමය මඟ හැරි සෝවියට් දේශය, චීනය හා ඉන්දියාව වැනි ආර්ථික දුර්වල විය. අද වන විට පෙරාතුව සමාජවාදී රටවල් ලෙස ක්‍රියාත්මක වූ රාජ්‍යයන් ආර්ථික නිදහස දෙසට තල්ලු වෙමින් පවතින අතර ඔවුන්ගේ ආර්ථිකයන් හි වර්ධනය ආරම්භ වී ඇත. මෙම සරල සාක්ෂි මගින් ආර්ථික නිදහස යනු කුමක්ද යන්න පිළිබඳ ගැටළුව තවදුරටත් ඉතිරි කර තිබේ. එසේම කොපමණ දුරකට එය ආර්ථිකයේ වර්ධනයට බලපාන්නේ ද යන්න විමසා බැලේ.

මෙම තත්ත්වය පිළිබඳ මෑතක දී සිදුකෙරුණු ශාස්ත්‍රීය අධ්‍යයනයන් ගණනාවකින්ම කරුණු පළ කර ඇත. වඩාත් ගැඹුරින් ආර්ථික නිදහස පිළිබඳව කෙරුණු විග්‍රහය ලෙසින් ෆාස්ටර් ආයතනය විසින් 1996 දී ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද ජේම්ස් ග්වාට්නි, රොබට් ලෝසන් හා වෝල්ටර් බ්ලොක් විසින් රචිත ‘1975-1995 ලෝකයේ ආර්ථික නිදහස‘ කෘතිය දැක්විය හැකිය. ඔවුන් එහිදී ආර්ථික නිදහස පිළිබඳ වඩාත් ප්‍රබල සංඛ්‍යාත්මක මිනීම් සංවර්ධනය කර තිබෙන අතර ආර්ථික වර්ධනය සමඟ ශක්තිමත් ලෙසින් ඒවා බැඳෙන්නේ කෙලෙසද යන්න විග්‍රහ කර ඇත. අනෙකුත් ශාස්ත්‍රීය අධ්‍යයනයන්වල දීද මේ හා සමාන ප්‍රතිඵල ගෙන හැර පා තිබේ. ආර්ථික වර්ධනය ඇති කිරීම සඳහා යෙදවුම්වල අවශ්‍යතාවය විසින් ආර්ථික නිදහසේ පරිසරයක් ආකර්ෂණය කිරීමට හේතු සපයන බව ඒවායින් කියැවිණි. බොහෝ අධ්‍යයන අනෙකුත් සාධක පිළිබඳව විශාල වශයෙන් අවධානය යොමු කළද එහි අවසානය ආර්ථික නිදහස පිළිබඳ මූලිකාංගවලින් යුක්ත විය.සියවසකට පසු ආර්ථික වර්ධනය පිළිබඳ න්‍යාය ඇඩම් ස්මිත්ගේ අදහස්වලින් ක්‍රමයෙන් බැහැර වන්නට පටන් ගෙන තිබේ.සෞභාග්‍ය සඳහා ආර්ථික නිදහස කෙසේද වැදගත් වන්නේ යන්න පිළිබඳව ආර්ථික විද්‍යාඥයින් යළිත් වරක් අවධානය යොමු කර ඇත.

ආර්ථික නිදහස හා දේශපාලන නිදහස

1989 දී නැගෙනහිර යුරෝපානු මධ්‍යගත සැලසුම් අර්ථක්‍රමවල බිඳ වැටීමෙන් පසු, 1991 දී සෝවියට් සංගමයේ අභාවයෙන් අනතුරුව, බොහෝ ජාතීන් බටහිර ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සංකල්ප පිළිබඳ ඉහළ උද්යෝගයක් දැක්වීය. බටහිර පන්නයේ සෞභාග්‍යයක් සඳහා දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ හේතුවන බව බලාපොරොත්තු විය. ඒ සඳහා අනුබලයක් බටහිර වැසියන් ලැබූවද, රාජ්‍ය නිර්බාධ ආර්ථික ආයතනවලට වඩා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රජයක් ගැන ඔවුන්ගේ උනන්දුව ඉහළ පැවතිණි. මෙහිදී විශේෂයෙන් වැදගත් වනුයේ දේශපාලන නිදහස හා සැසඳීමේ දී ආර්ථික නිදහස ලෙසින් අර්ථ ගැන්වෙන්නේ කුමක්ද යන්නයි. එසේම මේ දෙකෙන්ම බලාපොරොත්තු විය හැක්කේ මොනවාද යන්නයි.ස්වකීය වටිනාකම බවට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පත්වෙද්දී, එම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, සෞභාග්‍ය කෙරෙහි කිසිදු දායකත්වයක් ලබා නොදෙන බවට සාක්ෂි ලබා දේ. ආර්ථික නිදහස තුළින් ආර්ථික වර්ධනයක් ලබා දුන්නද, දේශපාලන නිදහස තුළින් එසේ වන්නේ නැත.

මෙම සංකල්ප ද්විත්වය නැගී එන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාජ්‍යයන්ට විශේෂයෙන් වැදගත් වේ. මෙම රටවල වැසියන් බොහෝදුරට පසුවන්නේ කලකිරීමෙනි. සිය ආර්ථික තත්ත්වයන් වෙනුවෙන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට යොමු වූ ජාතීන්ගේ දියුණුවක් දකින්නට නොමැත. ඔවුන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයෙන් ආපස්සට හැරීමට ඉඩකඩ වැඩිය. යළිත් වරක් ආඥාදායකත්වයකට අවස්ථාවක් එමඟින් නිර්මාණය වේ.

දේශපාලන නිදහස සීමාසහිත රටවල පමණක් ආර්ථික නිදහස, ආර්ථික දියුණුවට හේතු සාධක වන බව මෙමඟින් කියැවේ. මෙහි ප්‍රතිපක්ෂය නිවැරදි නොවේ. එනම් ආර්ථික නිදහස රහිත දේශපාලන නිදහස, දියුණුවක් ළඟා කර නොදේ. නැගී එන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාජ්‍යයන් විසින් නිදහස් වෙළෙඳපොළ, දේපළ හිමිකම සුරැකීම, ස්ථායි විනිමයක් පවත්වා ගෙන යාම, ආර්ථිකයට සිදුකෙරෙන ආණ්ඩුවේ මැදිහත් වීම පහළ මට්ටමක පැවතීම යන කරුණු දිරිගැන්වීම වැදගත් කොට සලකනු ලබයි. එසේම ඉහළ ආදායමක් වාර්තා කරන ජාතීන්, ඉහළ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය හා සිවිල් අයිතීන් පිළිබඳ දැඩි ආරක්ෂාව හා දේශපාලන නිදහස පිළිබඳ නිදසුන්ය. වක්‍රාකාරයෙන් ගතහොත් දේශපාලන නිදහස සඳහා ආර්ථික නිදහස හේතුවේ.

ආර්ථික නිදහසක් පවතින පරිසරයක් නොමැතිව දියුණුවක් නොපවතින බව මෙම කරුණු මගින් මනාව පැහැදිලි වේ. ආර්ථික නිදහස සංරචක කිහිපයක එකතුවකි. ආර්ථිකය වර්ධනය වීම සඳහා ඒවා සියල්ල එක් විය යුතුවේ. ආර්ථිකයක් ශක්තිමක් මූල්‍ය පද්ධතියකින්, පුද්ගලික දේපළ අයිතිය ආරක්ෂා කිරීම, අපක්ෂපාතී නීති පද්ධතියක්, පහළ මට්ටමේ බදු, අවම ආණ්ඩුකරණය හා ජාත්‍යන්තර වෙළෙඳාම සඳහා අවම බාධකවලින් යුක්ත විය යුතුය. මෙම සංරචකවලින් එකක් හෝ සම්පූර්ණ නොවන්නේ නම් එම ආර්ථිකය දියුණු වන්නේ නැත.

What is Economic Freedom?

Economic Freedom: Brief Overview

Economic freedom is simply the ability of individuals and families to make their own economic decisions free of government control or that of crony capitalists. The economic freedom index measures this through 42 variables rated on a scale of 0 (worst policy) to 10 (best policy).

In the world’s top peer-reviewed research journals, economic freedom has been shown to generate positive social and economic outcomes, including higher economic growth, increased political stability, and the peaceful development of other freedoms. (See the Appendix for more details.)

It is easy to see how economic freedom promotes well-being. Any transaction freely agreed to must benefit all parties; any transaction that does not benefit all parties would be rejected by the party that would come up short. This has consequences throughout the economy.

 

Consumers who are free to choose will only be attracted by superior quality and price.  Producers and sellers, including new ones, are welcome to the market place and must constantly improve the price and quality of their products to meet customers’ demands or customers will not freely enter into transactions with them. The billions of mutually beneficial transactions that occur every day power this dynamic and spur increased productivity and wealth, new job creation, and reduced poverty.

Restrictions on freedom prevent people from making mutually beneficial transactions. Such free transactions are replaced by government action or by restricted, unfree markets often controlled by elites connected to the government. These transactions are marked by coercion in collecting taxes and lack of choice in accepting goods and services: instead of gains for both parties arising from each transaction, citizens must pay whatever bill is demanded in taxes or by crony capitalists and make do with whatever good or service is offered in return.

While the incentives of producers in a competitive market revolve around providing superior goods and services in order to attract consumers, the public sector and crony capitalists face no such incentives. Instead, incentives often focus keeping others out of the market place and on rewarding interest groups, seeking political advantage, or even penalizing unpopular groups. This is far different from mutually beneficial exchange, and can set group against group as each seeks advantages for itself at the cost of others.

When governments — or government friends under crony capitalism — control the economy, it grows slowly or not at all. Individuals and groups battle one another for wealth and privilege. People gain by cultivating connections, suppressing the opportunities of others and making them worse off.  All too often, the individual gains not as an individual but as a member of rent-seeking group, whether economic, ethnic, political, or religious. Groups stand against each other, creating a breeding ground for hate and hopelessness. Without economic freedom, the biggest gains accrue to those who cut a bigger slice of a limited pie for themselves to the disadvantage of others. That exacerbates existing tensions.

Economic freedom transforms the dynamics of society. When people make their own economic choices, they gain only when they produce products or services desired in free exchange—in other words, by making people better off and increasing prosperity through improved and novel products and higher productivity. Those in other groups become customers, suppliers, clients. Overtime, this builds tolerance and a common sense of citizenship.

Thus, with economic freedom, the biggest gains are achieved by people who increase the size of the pie for everyone. This is a key reason that economic freedom has been shown to promote democracy and other freedoms. It is a dramatic change in dynamics that over time transforms society.

The impact of economic freedom on corruption needs emphasizing. Increasing economic freedom in and of itself will lessen corruption.  Lack of economic freedom is the raw material of corruption. If you need to ask someone’s permission to do something, then there is someone to demand payments. If you are economically free and able to make your own economic decisions, if you don’t need someone’s permission to do something, then there is no one to pay-off.

Resources in English

The best place to start your research on this topic is Google.  However, here are few resource to help you get started.

The Morality of Capitalism by Tom G Palmer (India Edition)
http://ccs.in/sites/all/books/com_books/book-morality-of-capitalism-india.pdf

A beginners guide to Liberty by The Adam Smith Institute
https://static1.squarespace.com/static/56eddde762cd9413e151ac92/t/56fbae491bbee0aa095d0e72/1459334734824/Beginners_Guide_To_Liberty_ASI.pdf

http://commonsenseeconomics.com/
A massively open Course

Foundation of a Free Society
http://iea.org.uk/sites/default/files/publications/files/IEA%20Foundations%20of%20a%20Free%20Society%20web%2029.10.13_0.pdf